Mta-türk videolar için tıklayınız.

Peki öyleyse Müslüman Ahmediye Cemaatinin kurucusu ne gibi nübüvvet iddiasında bulunmuştur? Kuran-ı Kerim ve Hz. Resulüllah’ın (S.A.V.) hadislerine göre böyle bir iddiada bulunmak caiz midir? Kuran-ı Kerim Hz. Resulüllah’ın (S.A.V.) “Hatem-ün Nebiyyin” olduğunu beyan etmiştir. Bu konudaki Ayet-i Kerime şöyledir:

Yani: “Muhammed, erkeklerinizin hiçbirinin babası değildir. Ancak o, Allah’ın resulü ve Hatem-en Nebiyyin’dir. Allah her şeyi bilendir.”[1]

Bu Ayet-i Kerime’de Hz. Muhammed’in (S.A.V.) “hatem-en Nebiyyin” olduğu beyan edilmiştir. “Hatem” kelimesi, zaman bakımından “son” demek değildir; mertebe ve derece bakımından son olmak demektir. Arapçada herhangi bir kişi, belli bir iş ve sahada en üst mertebeye ulaşınca ona o konuda “Hatem” denir. Mesela: Hatem-ül Hükema, Hatem-üş Şuara, Hatem-ül etibba, Hatem-ül Evliya, Hatem-ül üdeba ve benzeri tabirlerin anlamı, o kimselerin zaman bakımından son oldukları demek değildir. Aksine kendi sahalarında en üst derece ve mertebeye ulaşmış oldukları demektir. Demek ki “Hatem-en Nebiyyin” Hz. Muhammed’in (S.A.V.) peygamberlik bakımından bütün peygamberlerden daha yüksek mertebeli olduğu anlamındadır. Yoksa bir zatın kendisine tabi olarak peygamberlik mertebesine erişebileceği Kuran-ı Kerim’e aykırı değildir. Kuran-ı Kerim’de şöyle buyurulmuştur:

 

Yani: “Herkim Allah’a ve Resul’e itaat ederse, işte onlar, Allah’ın mükafatlandırdığı kimselerle yani nebiler, sıdıklar, şehitler ve Salihlerle beraber olacaklardır. Onlar ne iyi dostturlar.”[2]

 

Bu Ayet-i Kerimede Yüce Allah’a (C.C.) ve O’nun en yüce Peygamberi Muhammed Resulüllah’a (S.A.V.) itaat edenlerin dört çeşit mükafat ile mükafatlandırılacakları beyan edilmiştir. Nebilik de bu mükafatların başında bulunmaktadır. Bu Ayet-i Kerimeden anlaşıldığına göre Hz. Resulüllah’a (S.A.V.) tabi olan peygamberlik sona erdirilmemiştir.

Hz. Resulüllah’ın (S.A.V.) oğlu Hz. İbrahim (A.S.) hicri sekizinci senede, Hz. Mariye Kıbtiye’den doğdu ve birbuçuk yaşında hicri dokuzuncu ila onuncu senede vefat etti. (Taberi, Zürkanî) Hz. Resulüllah’ın (S.A.V.) “Hatem-en Nebiyyin” olduğunu açıklayan Ayet hicri beşinci senede vahyedildi. (İbn-i Hişam; Taberi, Tarih-ül Hamûs) Hz. İbrahim (A.S.) vefat ettiği zaman onu mezara defnederken Hz. Resulüllah (S.A.V.):

Yani: “Eğer (oğlum İbrahim) yaşasaydı o, kesinlikle doğru peygamber olurdu.”[3] buyurdu.

Bu hadisten de anlaşıldığına göre Hz. Muhammed Resulüllah’tan (S.A.V.) sonra peygamberlik kapısı tamamen kapanmamıştır. Ancak İslam’dan başka bir din ve Kuran’dan başka İlahî bir kitap getirecek olan bir peygamberin gelmesi artık mümkün değildir.

Hz. Resulüllah’tan (S.A.V.) sonra peygamberlik kapısının kapandığına inananların, Hz. Resulüllah’tan (S.A.V.) sonra, bozulmuş olan ümmetini ıslah etmek üzere, İsrailoğullarının peygamberi olan Hz. İsa’nın (A.S.) geleceğine inanmaları, fakat Hz. Muhammed’in (S.A.V.) manevi evlatları arasından hiç kimsenin peygamberlik seviyesine erişemeyeceğine inanmaları ne kadar hayret vericidir. Hz. Resulüllah (S.A.V.) gelecek olan o yüce zatın şüphesiz peygamber olacağını tam dört defa beyan etmiştir.[4]

Hz. Mirza Gulam Ahmed (A.S.) bu konudaki inancını şöyle açıklamıştır:

“Şimdi artık Muhammedî nübüvvet dışında bütün nübüvvetler kapanmıştır. Artık (yeni) şeriat sahibi hiçbir nebi (peygamber) gelemez. Fakat (yeni) şeriat (ve yeni din) getirmeden bir nebi olabilir. Ancak öyle birisinin önce (Resulüllah’ın s.a.v.) ümmetinden olması gerekir.[5]

“Bana açık olarak Nebi lakabı verilmiştir. Ancak öyle ki bir yandan nebi ve bir yandan ümmetî (yani Resulüllah’ın s.a.v. ümmetinden).”[6]

O, (Yüce Allah c.c.) bana nebi adını vermiştir. Ben hem nebiyim hem de ümmetîyim (Resulüllah’ın s.a.v. ümmetinden). Böylece bizim seyidimiz ve Efendimizin (S.A.V.) önceden verdiği haber tamamlanmış olacaktır. (O da şudur ki) gelecek olan Mesih, hem ümmetî (ümmetten) hem de nebi olacaktır.”[7]

“Ben herhangi bir yeteneğimle değil, ancak Allah’ın (C.C.) lütfuyla, benden önce geçmiş olan nebilere, resullere ve Yüce Allah’ın (C.C.) seçkin kişilerine bahşedilen nimetten tam olarak payımı aldım. Eğer ben, seyidim ve efendim, fahr-ül enbiya, hayr-ül vera (bütün peygamberlerin iftihar vesilesi ve bütün mahlukatın en hayırlısı) Hz. Muhammed-i Mustafa’ya (S.A.V.) tabi olmasaydım, bu nimeti elde etmem mümkün değildi. İşte ben her ne bulduysam ona itaat etmekle buldum.”[8]

 


[1] Ahzap Suresi; Ayet 41

[2] Nisa Suresi; Ayet 70

[3] Sünen İbn-i Mace; Kitab-ül Cenaiz

[4] Sahih-i Müslim; Kitab-ül Fiten

[5] Tecelliyat-ı İlahiye, S.25; Ruhani Hazain, C.20, S.412 Tecelliyat-ı İlahiye, S.25; Ruhani Hazain, C.20, S.412 Tecelliyat-ı İlahiye, S.25; Ruhani Hazain, C.20, S.412

[6] Hakikat-ül Vahiy, S.150; Ruhani Hazain, C.22, S.154

[7] Ahbar-ı aam, Lahor, 26 Mayıs 1908

[8] Hakikat-ül Vahiy, S.63, Ruhani Hazain, C.22, S.64


Related news items:
Newer news items:
Older news items:

İlgili Diğer Konular

Sosyal Medyamız

Ahmediyet'e Davet

Multimedya

Dergimiz 18. sayısı

3. Dünya savaşının tartışıldığı şu günlerde

İLAHİ UYARICIDAN BİR UYARI

Kur'an Meali

Cemaatimiz tarafından hazırlanan İkinci Kuran Mealimiz Yayında

Her Sureden önce açıklaması, Arapçası ve Türkçesi aynı hizada, Geniş indeks, Geniş Dipnotlar

Kitap

Downloads: 131

Bu kitap Vâdedilen Mehdi ve Mesih (a.s.)’ın Dördüncü Halifesi Mirza Tahir Ahmet hazretlerinin körfez savaşı esnasında vermiş olduğu cu...

Video

Downloads: 42

2010 Yılı Uluslararası Yıllık Toplantıda Huzur'un (ATBA) 2. Gün Yaptığı Konuşma

Ses-mp3

Namaz Vakitleri

Bölge :

Üyelere Özel Hediye Kitap

Galerimiz Resimler