Mta-türk videolar için tıklayınız.

Amritsar şehrinde bulunan Hıristiyan misyonunda görevli Dr. Martin Clark adlı bir papaz, Müslümanlara meydan okuyarak dini bir mübahaseye kendilerini davet etti. Yerli bir Müslüman olan Muhammed Bahş adlı bir zat, bütün ulemalara birer mektup yazarak, Hıristiyanlarla mübahase yapmak üzere Amritsar şehrine gelmelerini rica etti. Diğer ulemalar yol ve ikamet masraflarının kimin tarafından üstlenileceğini soruştururken, Hz. Ahmed (as) hemen bir delege göndererek Hıristiyanlarla tartışmaya hazır olduğunu kendilerine bildirdi. Hz. Ahmed (as) bizzat İslam dinini savunmak üzere mübahaseye katılacağını kabul etti. Hıristiyanlar adına Abdullah Ethem adlı papaz mübahaseye katılacaktı. Mübahase için 22 Mayıs ila 5 Haziran 1893 senesi günleri tayin edildi.        

Mübahasenin yapılmasından önce Martin Clark adlı papaz 12 Mayıs 1893 günü bir broşür yayınladı. Bu broşürde Mirza Gulam Ahmed (as) aleyhinde, Müslüman olmadığına dair, diğer Müslüman ulemaların fetvaları bulunduğunu, dolayısıyla kendisinin Müslümanları temsil edemeyeceğini belirtti. Hz. Ahmed (as) buna cevaben, bu gibi fetvaların mübahaseye bir engel teşkil etmeyeceğini; Martin Clark ve Protestan mezhebine tabi olan arkadaşlarının da kafir olduklarına ve Hıristiyan sayılamayacağına dair Katoliklerin fetvası olduğunu beyan etti.        


Kısacası bu mübahase Amritsar şehrinde gerçekleşti ve daha sonra “Ceng-i Mukaddes” adı altında yayınlandı. Bu mübahase esnasında Hıristiyanlar, bazı topal, çolak ve körleri getirterek Hz. Ahmed’e gösterdiler ve İsa Mesih’in (as) bu gibi sakatlara şifa verdiğini, şayet kendisi de Mesih ise, sakatlara şifa vermesi gerektiğini ve bu mucizeyi görmek istediklerini belirttiler. Hz. Ahmed (as) buna cevaben İncil’e işaret ederek şu referansları gösterdi:        

“Sizde bir hardal tanesi kadar iman olursa, siz bu dağa buradan şuraya göç dersiniz ve göçer ve size hiçbir şey imkânsız olmaz.” [7]

Hz. Ahmed (as) daha sonra Hıristiyanlardan o sakatlara şifa vermelerini ve böylece kendi imanlarını ispat etmeleri gerektiğini istedi. Bunun üzerine Hıristiyanlar o sakatları mübahase yerinden sıvıştırdılar. Bu mübahase neticesinde Kapurtala eşrafından olan Albay Eltaf Ali Han gibi birçok kimse Hıristiyanlıktan tövbe ederek Müslümanların saflarına katıldılar.        

Bu mübahase 5 Haziran 1893’de sona erecekti. Hz. Ahmed (as) son makalesinde şöyle yazdı:        

“Ben çok içtenlikle ve yalvararak Rabbime dua ettim ve “Bu konuda sen karar ver. Bizler senin aciz kullarınız. Senin kararın dışında hiçbir şey yapamayız” diyerek Rabbime niyazlarda bulundum. Bunun üzerine O, bana müjde vererek şu mucizeyi bahşetti ki, bu mübahasede her iki taraftan her kim bile bile yalanı benimsemekteyse ve gerçek Allah’tan uzaklaşmaktaysa; keza herkim Yüce Allah’ı terk ederek, aciz bir kulu ilah edinmekteyse, böyle birisi mübahasenin her gününe mukabil bir ayda, yani onbeş ay içerisinde haviyeye (cehennem) düşürülecektir. Şayet hakka ve doğruluğa yönelmezse çok büyük zillete uğrayacak ve küçük düşecektir. Buna mukabil herkim hak ve doğruluktan yana ise ve Hak olan Allah’a inanmakta ise o, bu mucize vasıtasıyla daha da saygın bir mertebeye ulaşacaktır.” [8]        

Hz. Ahmed’in bu uyarması neticesinde Abdullah Ethem adlı bu papaz çok korktu. Ölüm korkusu kendisini sardı. Hatta evinin içinde bile korkulu bir hayat yaşamaya başladı. Köpek ve yılanların kendisine saldırdığını hayal etmeye başladı. Hak Teala (cc) onun bu durumunu Hz. Ahmed’e ilham yoluyla bildirdi. Kendisine şu ilhamlar indirildi:     Yani: Allah onun üzüntüsünden ve kederinden haberdar olmuştur. Sen Allah’ın sünnetinin değiştiğini asla göremezsin. Hayrete kapılmayınız ve üzüntüye de yakalanmayınız, mümin olduğunuz durumda sizler üstün çıkarsınız. Benim izzetim ve yüceliğim adına andolsun ki şüphesiz ancak sen üstünsün. Biz düşmanları tamamen paramparça ederiz ve onların hileleri de tamamen yok olacaktır. [9]         

Daha önce de belirtildiği gibi, Ethem’in azaba çarptırılması tövbe etmediği takdirde olacaktı. Hz. Ahmed (as): “Şayet hakka ve doğruluğa yönelmezse çok büyük zillete  uğrayacak ve küçük düşecektir” kelimeleriyle Ethem’i uyarmıştı. Bu kelimelerden de anlaşılacağı üzere, doğruluğa yöneldiği takdirde kendisi azaba uğramayacak, aksine azap edilmekten kurtulacaktı. Nitekim Ethem’in tövbesi neticesinde, Yüce Allah (cc) kendisini azaba çarptırmadı. Ancak Hıristiyanlar Hz. Ahmed’in (as) uyarmasının gerçekleşmediğini ve (haşa!) kendisinin yalancı çıktığını söylemeye başladılar. Bunun üzerine Hz. Ahmed (as), Hıristiyan bir papaz olan Ethem’i mübahaleye davet ederek şöyle yazdı:        

“Eğer o, yalan söylemek ve hilelere başvurmaktan vazgeçmezse, ben onun ayıplarını açığa vurmak üzere mübahaleye hazırım. Bu mübahale şöyle olacak: Önceden karar verilen bir günde, bizler, yani her iki taraf bir sahada toplanırız. Abdullah Ethem Bey ayağa kalkarak üç defa: “Bu uyarmadan sonra bir an için bile İslam korkusu benim kalbime uğramadı. Ben (bu arada) İslamiyet’i ve İslam Peygamberini (sav) haksız (ve yalancı) saymaya devam ettim ve şimdi de onları yalancı sayıyorum. Onların doğru olduklarını asla hayal dahi etmedim. Hz. İsa’nın (as) Allah’ın oğlu ve bizzat Allah olduğuna inanmaya devam ettim. Protestan fırkasının Hıristiyanları gibi şimdi bile bu inanca sahibim. Eğer söylediklerim doğru değilse ve ben gerçeği gizlediysem, ey Kadir olan Rabbim! Bir yıl içinde beni ölüm cezasına çarptır” diyecek. Bu duaya biz de âmin deriz. Eğer bir sene içerisinde bu duanın hiçbir etkisi görülmezse ve yalancılara inen azap (Ethem’e) inmezse, biz ceza olarak Abdullah Ethem Bey’e 1000 rupi para cezası ödeyeceğiz.” [10]         

Hz. Ahmed (as) bu para cezasını 4000 rupiye çıkarmış ve yemin ettiği takdirde bu parayı Ethem’e vereceğini bildirmiştir. (Bkz. Mecmua-i İştiharat; C.2; S.57, S.86, S.91, S.204, S.210)        

Ancak Ethem Bey, yemin etmenin Hıristiyanlıkta yasak olduğunu ileri sürerek yemin etmeyi reddetti. Halbuki bunun ancak bir bahane olduğu ve Kitab-ı Mukaddes’e aykırı olduğu herkesçe malumdur. Hıristiyan ülkelerinde bütün parlamenterler (büyük millet meclisi üyeleri) vs. hep yemin ederek göreve başlarlar. Yemin etmek yahut and içmek kutsal sayılmıştır ve and içmenin bereketiyle and içenlerin kuvvet kazandığı Kitab-ı Mukaddes’te beyan edilmiştir. (Yeremya 12:16) Keza İsrailoğullarına ant içme tavsiye edilmiş ve: “Hay olan Rabbim hakkı için hakikatle adaletle ve doğrulukla and edeceksin.” (Yeremya; 4:2) denmiştir. Aynı şekilde doğru yemin edenlerin sevinecekleri ve yalan yemin edenlerin rezil olacakları da beyan edilmiştir. (Bkz. Mezmurlar; 63:11)        

Hz. Ahmed (as) Ethem’i uyardı ve: “Şimdi eğer Ethem bey yemin ederse, kesin bir şekilde, içinde zerre kadar şüphe olmayan, bir yıla kadar müddeti vardır. Bu müddet için artık hiçbir şart yoktur. Eğer o, yemin etmezse, yine de Hak Teala, hakkı gizleyerek dünya (insanlarını) aldatmak isteyen bir suçluyu asla cezasız bırakmayacaktır.” [11] diye yazarak Ethem’in mutlaka cezalandırılacağını bildirdi. Nitekim o, 27 Temmuz 1896’da Ferozpur şehrinde, önceden bildirildiği şekilde öldü. Böylece İslamiyet’in üstünlüğü ve Hz. Muhammed’in (sav) yüceliği; keza Hz. Ahmed’in (as) doğruluğu ispat edilmiş oldu. 


Related news items:
Newer news items:
Older news items:

İlgili Diğer Konular

Sosyal Medyamız

Ahmediyet'e Davet

Multimedya

Dergimiz 20 sayısı

Müslümanlar için Ahmediye Cemaati'nin fedakarlıkları

Kur'an Meali

Cemaatimiz tarafından hazırlanan İkinci Kuran Mealimiz Yayında

Her Sureden önce açıklaması, Arapçası ve Türkçesi aynı hizada, Geniş indeks, Geniş Dipnotlar

Kitap

Downloads: 1633

Cemaatimiz tarafından hazırlanan İkinci Kuran Mealimiz Yayında Her Sureden önce açıklaması, Arapçası ve Türkçesi aynı hizada, Geniş indeks, Geniş Dipnotlar

Video

Downloads: 80

Vadedilen Mehdi (a.s.)'ın örnek sabrı

Ses-mp3

Namaz Vakitleri

Bölge :

Üyelere Özel Hediye Kitap

Galerimiz Resimler