13.11.2026 – Hz. Resulüllah’ın Sadelik ve Tevazusunun izinde onun sadık hizmetkarı Vadedilen Mesih’in örnek hayatı

Emir’ül Müminin 5. Halifetü’l Mesih hazretleri, 13Kasım  2026 (13 Nübüvvet 1405 Hicri Şemsi) tarihinde İngiltere’nin Tilford şehrindeki İslamabad Mübarek Camii’nde Cuma Hutbesi irat etti. Hutbe, Müslüman Ahmediye Televizyonu (MTA) aracılığıyla tüm dünyaya yayınlandı.

Teşehhüd, Taavvuz ve Fatiha Suresi’nin tilavetinden sonra Huzur-i Enver (Allah desteklesin ve yardımcısı olsun)  şunları söyledi:

Geçmiş hutbelerde Hz. Resulüllah’ın (sav) sadeliği bağlamındaki üsve-i hasenesinden bahsetmiştim. Bugün efendisinin izinden giderek, onun sadık hizmetkarı Hz. Mesih-i Mev’ud’un (as) bu husustaki bazı olaylarını anlatacağım.

Hz. Mesih-i Mev’ud (as) şöyle buyurmaktadır: Bana aşikar edildi  ki; bu aciz, fakr, tevazuu, tevekkül, fedakarlık, alametler ve nurlar bakımından Mesih’in (as) ilk hayatının bir örneğidir ve bu acizin fıtratı ile hz. İsa Mesih’in (as) fıtratı birbirine son derece benzer olarak gerçekleşmiştir; sanki aynı cevherin iki parçası veya aynı ağacın iki meyvesi gibidir.

Bir defasında Vadedilen Mesih (as) yürüyüş yapıyordu, yolda Hz. Mesih’in (as) vefatı hakkında konuşma başladı. Biri, ” Huzur! Artık Mesih’in kavmi de Mesih’in vefatını kabul etti, artık bu meseleyi bırakalım” dedi. Vadedilen Mesih (as) şöyle buyurdu: “Hâlâ bundan zehir akmaktadır”, yani hâlâ bu tartışma bitmedi. Onun başı koparılmadıkça, yani bu meselenin başı ezilmeyince onun canı çıkmaz.

Yürüyüş sırasında Huzur (as) çok hızlı yürürdü; öyle ki insanlar koşarak ona yetişmeye çalışırlardı. İnsanların koşturması ve ayakları sebebiyle sıklıkla Vadedilen Mesih’in (as) asası düşerdi, fakat o  asla kimseye bir şey söylemezdi.

Aynı şekilde, yürüyüş sırasında eğer bazen Hz. Ümmü’l-Müminin (ra) ve diğer kadınlar da beraber olduğunda Huzur (as) büyük bir sadelikle kadınlara nasihat ederdi; bazen çok güzel Kur’an okuyan birinden son derece samimi bir ortamda Kur’an-ı Kerim dinlerdi. Yürüyüşte kimsenin öne geçmemesi gerektiği konusunda bir ayrıcalık gözetilmezdi. Bazı ileri gelen sahabeler (ra), insanların böyle öne geçmesiyle toz uçtuğunu düşünürlerdi, fakat Vadedilen Mesih (as) buna asla önem vermezdi. Yürüyüşte birinin ayağına takılması sebebiyle Huzur’un asası düşse veya pabucu ayağından çıksa, o dururdu, ancak utanç duymasın diye arkasına dönüp bakmazdı.

Hz. Bhai Abdurrahman Kadiyanî (ra) şöyle rivayet etmektedir: Vadedilen Mesih’in hayatının belirgin yönü, kendisini tekellüf (yapmacıklık) ve riyayla öne çıkan biri olarak gösterme alışkanlığının olmamasıydı.

Bir defasında Hz. Mesih-i Mev’ud (as), Baba Nanak’ın türbesini ziyaret için birkaç Ahmediyle birlikte Dera Baba Nanak’a teşrif etmişti. Orada bir banyan ağacının altında bir örtü sererek Huzur (as) cemaat mensuplarıyla birlikte oturdu. Kasaba halkı geldiğinde, birçok insan Mevlevi Muhammed Ahsen Bey’in Mesih-i Mev’ud olduğu yanılgısına düştü. İnsanlar onunla musafaha etmeye (tokalaşmaya) başladılar. Sonra Mevlevi Bey’in (ra) belirtmesiyle insanlar Vadedilen Mesih’e yöneldiler. Bu tür olaylar onun hayatında sayısızdır.

Vadedilen Mesih’in (as) oturması yapmacıktan son derece uzak ve samimiydi. Hz. Munşi İmam Din (ra), 1894 yılında Huzur’un mübarek eli üzerinde biat etmişti. Şöyle anlatmaktadır: Biat için Huzur beni Beyt’ül-Fikr’in içine götürdü ve orada bulunan karyolanın ayak ucuna kendisi oturdu ve beni baş ucuna oturttu.

Hz. Çodri Budha Bey (ra) şöyle anlatmaktadır: Bir defasında Kadiyan’a geldiğimde yeni misafirhanedeki karyolalar yeniydi ve biri eskiydi. Hz. Mesih-i Mev’ud (as) teşrif etti ve eski, kırık karyolaya oturdu; altı yedi kişi daha vardı. Hepsine “Oturun” buyurdu. Kendisi, Vadedilen Mesih (as) küçük, kırık bir karyolaya oturduğu için, biz büyük bir utanç duyduk, dedi.

Hz. Müftü Muhammed Sadık (ra), biat olayı hakkında şunları söylemektedir: Hz. Mesih-i Mev’ud  (as) beni ayrı bir eve götürdü ve içeriden kapıyı kilitledi. Bir karyola vardı, ikimiz de onun üzerine oturduk. Vadedilen Mesih (as) sağ elimi eline aldı ve benden on şartın yerine getirilmesi hususunda biat aldı.

Huzur-u Enver, Hz. Mesih-i Mev’ud’un (as) yatağı ve hasırı konusundaki sadeliğe dair birçok rivayet aktardı. Ethem ile münazara sırasında hastalık günlerinde dahi Huzur (as), üzerinde ne yastık ne de döşek bulunan, bir yatakta dinlenirdi. Beli hasır üzerinde ve mübarek vücudunun geri kalanı toprak üzerinde olurdu.

Bir defasında bazı gençler, Vadedilen Mesih’in atlı arabasını atlar yerine bizzat kendileri çekmek istediler. Huzur (as) bunu öğrenince şöyle buyurdu: Atları geri koşun! Biz dünyaya, insanı hayvan yapmak için gelmedik. Biz dünyaya, hayvanları insan yapmak için geldik.

Bu konunun ileride de devam edeceğini buyurduktan sonra hutbenin ikinci kısmında Huzur-u Enver, aşağıdaki merhumları hayırla andı ve gıyabi cenaze namazlarını kıldıracağını bildirdi:

  • Tanzanya Cemaati Mübliği Sayın El-Hac Şeyh Yusuf Osman Kambolaya Bey : Merhum Tanzanyalı idi ve 6 Kasım’da 84 yaşında vefat etti. İna lillahi ve inna ileyhi raciun. Allah’ın lütfuyla Musi idi. 1956’dan 1967’ye kadar Rabwah’da ikamet etti ve burada Jamia Ahmadiyya’dan Şahid derecesini aldı. Daha sonra Tanzanya’nın çeşitli bölgelerinde hizmet etme şansına nail oldu. Merhum, ömrünün sonuna kadar vakıf sözünü yerine getirdi. Merhum şefkatli bir baba, Ahmediyet’in sağlam temelleri üzerine çocuklarını eğiten, yüksek ahlak sahibi, takva sahibi, alçakgönüllü, cömert, mahlûkata hizmet eden bir insan idi.
  • Kaptan Mahmud Ahmed Han Bey’in eşi Sayın Ümmü’ş-Şafi Hanım: Merhume Hz. Mirza Şerif Ahmed Bey’in (ra) torunu, Hz. Nüvvab Emetü’l-Hafiz Begüm’ün (ra) anne tarafından torunu, Sahibzade Albay Mirza Davud Ahmed Bey’in kızı idi. Merhume geçen günlerde 82 yaşında vefat etti. İna lillahi ve inna ileyhi raciun. Merhume Musi idi. Karaçi’de Lajna Ima’illah’da yerel başkan ve yönetim kurulu üyesi olarak da hizmet etme şansına nail oldu. 3. Halifetü’l-Mesih (rh) nikâhını kıydığında hutbede şöyle buyurmuştu: Hz. Mesih-i Mev’ud (as) evlatları için büyük dualar etmiştir ki bunlar onun amin isimli iki nazımında ve diğer yerlerde de bulunmaktadır ve biz bu dualar üzerine düşündüğümüzde anlıyoruz ki Hz. Mesih-i Mev’ud’un (as) ettiği her dua bizim üzerimize de bir sorumluluk yüklemektedir. Bunun bir mısrası şöyledir:

Hak üzerine feda olsunlar, Mevlâ’nın dostları olsunlar

Sonra Vadedilen Mesih (as) şöyle buyurdu:

Görmesinler o çaresizlik zamanını, Musibetin, elemin, acizliğin

3. Halifetü’l-Mesih (rh) hazretleri şöyle buyurdu: Vadedilen Mesih (as) bu duayı ettiğinde bizi şuna yöneltti; üzerinize düşen sorumluluk, hayatınızı “Bela men esleme…” ayetine uygun olarak yaşamanızdır. Eğer kimsesizlik ve acizlik zamanını görmek istemiyor ve musibetlerden ve zorluklardan kaçınma arzusunda iseniz, nefsinize bir ölüm getirin ve her şeyinizi Allah’a feda edin ve Allah Teâlâ’dan yeni bir hayat dileyin ve yeni bir hayat elde edin. Eğer her şeyi Allah için feda eder ve nefsinize bir ölüm getirirseniz, kimsesizlik ve acizlik zamanını görmezsiniz. Sonra Hz. Mesih-i Mev’ud (as) şöyle buyurdu:

Onları şeytandan uzak tut ve Kendi huzurunda bulundur

Burada da dikkatimizi şuna yöneltti:  Allah yolunda mücahede eden ve mücahedenin hakkını veren kimseler üzerinde şeytanın galebesi olmaz. Eğer böyle yaparsanız, Hz. Mesih-i Mev’ud’un (as) bu duası sizin hakkınızda kabul olunacaktır. Bu nasihatleri sunduktan sonra Huzur-u Enver şöyle buyurdu: Bunlar, Vadedilen Mesih’in evlatları için de, aile bireyleri için de ve cemaat fertleri için de çok önemli nasihatlerdir. Bunlar üzerinde düşünülmeli, bunlara amel edilmelidir. Eğer bu olursa, ancak o zaman biz gerçek anlamda Hz. Mesih-i Mev’ud’un (as) biatının hakkını verenler oluruz.

Merhume akrabalık bağlarını gözeten, hizmet eden, ilişkileri vefa ile sürdüren, insanların karşılıksız yardımına koşan biriydi.

  • Amerika’dan Sayın Abdurrefik Cedran Bey: Merhum geçen günlerde 76 yaşında vefat etti. İnna lillahi ve inna ileyhi raciun. Merhum Musi idi. Merhum, Ocak 1974’ten Temmuz 1987’ye kadar Gana’da Nusret Cihan Projesi kapsamında hizmet etme şansına nail oldu. Büyük bir ihlas ve vefa ile hizmet eden, ilişkileri sürdüren, vefalı bir dost ve cemaate hizmet eden biriydi.
  • Mirpur has Sind’den merhum Mükerrem Mirza Abdülhamid Bey’in eşi Selime Tebessüm Hanım: Merhume bu günlerde Sierra Leone’ye gitmişti ve orada geçen günlerde 73 yaşında vefat etti. İnna lillahi ve inna ileyhi raciun. Allah’ın lütfuyla Musi idi. Oğlu Mirza Ataurrauf Bey şu anda İspanya’da hizmet etmektedir. Görev sahasında olması sebebiyle annesinin cenazesine ve defnine katılamamıştır. Merhume, Sierra Leone Cemaat Mübelliği Zişan Mahmud Bey’in kayınvalidesi olup bugünlerde onun yanındaydı. Merhume aynı zamanda Haydar Ali Zafer Bey’in amcasının kızıydı. Allah Teâlâ ile çok özel bir bağı vardı. Cemaat hizmetinde ön saflarda yer alırdı.

Huzur-u Enver, tüm merhumların mağfireti ve derecelerinin yükseltilmesi için dua etti.

Önceki

6.11.2026 – Tahrik-i Cedid’in 92. yılı boyunca cemaat fertleri tarafından sunulan mali fedakarlıklar ve 93. yılın başlangıcının ilanı.