Emir’ül Müminin 5. Halifetü’l Mesih hazretleri, 6 Kasım 2026 (6 Nübüvvet 1405 Hicri Şemsi) tarihinde İngiltere’nin Tilford şehrindeki İslamabad Mübarek Camii’nde Cuma Hutbesi irat etti. Hutbe, Müslüman Ahmediye Televizyonu (MTA) aracılığıyla tüm dünyaya yayınlandı.
Teşehhüd, Taavvuz ve Fatiha Suresi’nin tilavetinden sonra Huzur-i Enver (Allah desteklesin ve yardımcısı olsun) şunları söyledi:
Allah Teâlâ Kur’an-ı Kerim’de şöyle buyurmaktadır: لَنۡ تَنَالُوا الۡبِرَّ حَتّٰی تُنۡفِقُوۡا مِمَّا تُحِبُّوۡنَ Yani: “Sevdiğiniz şeylerden infak etmedikçe asla iyiliğe eremezsiniz.”
Bir hadiste rivayet edildiğine göre, bu ayet nazil olduğunda Hazret Talha (ra) en değerli bağı olan Berihâ’yı en sevgili mülkü olduğu için Hz. Peygamber’in (sav) huzuruna takdim etmiştir. Bunun yanı sıra hadislerde, mali fedakarlık çağrısı yapıldığında her defasında öne atılan ve mallarını hz. Resulullah’ın (sav) huzuruna sunan pek çok Sahabenin (ra) bulunduğu nakledilmektedir; işte bu parlak yıldızlar bugün de bizim için yol gösterici birer meşaledir.
Sonra Allah Teâlâ’nın vaatleri uyarınca İslam’ın yeniden diriliş (neş’et-i sâniye) devri geldiğinde, bu devirde Hz. Mesih-i Mevud’un (as) çağrılarına Sahabeler (ra) de fedakarlıklar sunmuşlardır; çünkü o, Sahabelere (ra) fedakarlık ruhu kazandırmıştı. Hz. Mesih-i Mev’ud (as) bir yerde şöyle buyurmaktadır: “İşe yaramaz ve değersiz şeyleri harcamakla hiç kimse iyilik yapma iddiasında bulunamaz. İyiliğin kapısı dardır. Öyleyse şu hususu zihninize iyice yerleştirin ki, değersiz şeyleri harcamakla kimse bu kapıdan içeri giremez. Çünkü açık nass şöyledir: لَنْ تَنَالُوْا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوْا مِمَّا تُحِبُّوْنَ. Sevgililerin en sevgilisinden ve en değerli şeylerden harcamadıkça sevgili ve mahbub olma mertebesine erişilemez. Eğer sıkıntı çekmek istemiyor ve hakiki iyiliği benimsemeye yanaşmıyorsanız, nasıl başarılı olabilir ve muradınıza erebilirsiniz? Sahabe-i Kiram (ra) sahip oldukları bu dereceye çaba sarfetmeden mi ulaştılar? Dünyevi unvanları elde edebilmek için ne kadar masraf ve sıkıntılara katlanmak gerekir. Ancak bundan sonra bir unvan elde edilebilir ki o da insana kalbi huzur ve sükûnet vermez. O halde bir düşünün, kalbe huzur, göğse sükûnet ve Yüce Rabbimizin rızasını müjdeleyen رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ unvanı öyle kolayca mı elde edildi? Mesele şudur ki; geçici sıkıntılara katlanılmadıkça, hakiki mutluluğun kaynağı olan Allah Teâlâ’nın rızası elde edilemez. Allah aldatılamaz. Ne mutlu Allah’ın rızasını kazanmak uğruna sıkıntıları hiçe sayan o insanlara ki, bir mümine ebedi mutluluk ve daimî huzur nuru bu geçici sıkıntının ardından nasip olur.”
Hazret Mesih-i Mevud’un (as) cemaatte uyandırmaya çalıştığı ruh işte bu ruhtur. Onun Sahabeleri (ra) de kurbanlar sunma hususunda o kadar ilerlemişlerdi ki Hz. Mesih (as) şöyle buyurdu: “Görüyorum ki cemaatimizin içinde, üzerinde zorlukla elbise bulunan, zorlukla bir çorap veya pijama tedarik edebilen kimseler de yer almaktadır; onların ihlas ve vefasını, bağlılık ve sevgisini gördüğümde kalbimde hayret ve şaşkınlık uyanmaktadır.”
Onun (as) yarattığı bu değişimin başka bir örneği yoktur. Her yıl insanların kendi şahsi ihtiyaçlarını ayaklar altına alarak nasıl fedakarlıklar sunduklarına dair farklı olaylar anlatmaktayım.
Bugün fedakarlık ruhunu bir Ahmedi kadar idrak eden başka hiç kimse yoktur. Bugün cemaatimizde böyle örnekler görmekteyiz. Birçoğu Vaktin Halifesini hiç görmemiş, sadece MTA üzerinden resmini görmüş veya sesini işitmiştir, lakin ihlas ve vefada sürekli yükselmektedir. Dünya bu insanları tanımaz; bu insanlar görünüşte az eğitimlidirler lakin Kur’an-ı Kerim’in öğretisinin idrakine sahiptirler ve bununla amel etmeye çalışırlar.
Örneklerden biri, yakın zamanda İngiltere Calsa Salanasına katılan ve benimle de görüşen Guadeloupe’lu yeni bir Ahmedidir. Orada cemaatin nasıl çalıştığını gördü. Kendisine cemaatin bir mali sistemi de olduğu, insanların bu şekilde çanda ve bağışlarda bulunduğu ve bununla İslam’ın tebliğ ve yayılması için ne gibi çalışmalar yürütüldüğü anlatıldı. Bu fedakarlıkların harcandığı yerler kendisine izah edildiğinde son derece memnuniyet ifade etmiş ve şöyle demiştir: “Calsa Salanada cemaatin bu malları Allah Teâlâ’nın yolunda nasıl harcadığını kendi gözlerimle gördüm.” Mürebbi bey şöyle yazıyor: Bu olayın iman tazeleyen bir diğer yönü de şu ki; Tahrik-i Cedid bağışının son gününde bana gelerek, “Altı yaşında bir oğlum var, bu onun tarafından altı euroluk bir bağıştır” dedi. Şöyle anlatıyor: Ben oğluma Ahmedilerin nasıl fedakarlıklar sunduğunu anlatırdım. Onu parka götürdüğümde salıncak bileti alacakken bana, “Bugün salıncaklara binmeyeceğim, aksine bu parayı benim adıma Allah yolunda bağışlayın” dedi. Bu görünüşte sıradan bir miktardır lakin o çocuğun açısından devasa bir fedakarlıktır.
Gine Konakri’den bir olay şöyledir: Tula Bey adında çok fakir bir Ahmedi vardır. Tahrik-i Cedid bağışını otuz bin Frank olarak yazdırmıştır. Kızı için evlilik hazırlığı yaptığını ve bunun için para biriktirdiğini söylüyor. Şöyle anlatıyor: Bu esnada muallim bey bağış toplamak için geldi. Evlilik için biriktirdiğim bu parayı bağışa dâhil etmesi için ona verdim. Bundan sonra Allah Teâlâ’nın öyle bir lütfu tecelli etti ki; uzun süredir Fransa’ya gitmek üzere evden ayrılan ve kendisinden hiçbir haber alınamayan, hatta o kadar zaman geçtiği için yolda âdeta vefat ettiğini düşünerek cenaze namazını bile kıldığımız oğlumdan, bir gün ansızın bir telefon geldi. Fransa’ya ulaştığını ve masraflarım için bana büyük bir miktar para göndereceğini söyledi. Şöyle diyor: Bu olay imanımı fazlasıyla artırdı; çünkü bağış vesilesiyle hem oğlumdan haber almış oldum hem de Allah Teâlâ parayı bana kat kat fazlasıyla geri iade etti.
Nijer Amiri şöyle yazıyor: Ülkenin bir bölgesinde pek çok cemaat bulunmaktadır. Son iki yıldır bu bölgede teröristlerin saldırıları yaşanmaktadır. Durum son derece kötüdür. Oraya gitmek dahi mümkün değildir. Hükümet tarafından yollarda kontrol noktaları kurulmuştur. Teröristler Ahmedilerin malını, tahılını ve hayvanlarını gasp edip götürmektedirler. İnsanlar oradan başka bir yere de göç edememektedir. Böyle zorlu durumlarda muallimlerimiz bile oraya gidememektedir. Bu cemaatler kendileri muallim bey ile irtibat kurdu ve bağışlarını topladıklarını ve uygun zamanda merkeze ulaştıracaklarını ilettiler. Ardından geçen yıldan daha fazla bir miktarı bağış olarak göndermişlerdir. Bugünlerde pek çok Afrika ülkesinde durumlar çok kötüdür. Oralardaki Ahmediler için çokça dua edilmelidir.
Arjantin mübelliği şöyle yazıyor: Arjantin’in ilk yerli Ahmedisi olan Nasrarkiyunus adında samimi bir Ahmedi vardır. Ülkenin tanınmış gazetecilerindendi lakin birkaç yıldır engelli duruma düşmüştür. Ailesi sürekli mali sıkıntılarla karşı karşıyadır. Bazen ilaç alacak paraları bile olmamaktadır. Mübelliğ bey şöyle diyor: Kendisine, “Sizin durumunuz bağış verebilecek durumda değil, lakin bereket vesilesi olsun diye bir şeyler vermek isterseniz verebilirsiniz” dedim. Bunu işiten adı geçen zat birkaç gün sonra bizzat irtibata geçerek cemaat hesabına bağış miktarını gönderdiğini bildirdi. Kontrol edildiğinde yirmi beş dolar gönderdiği görüldü. Bu görünüşte sıradan bir miktardır lakin onun şahsi durumları göz önüne alındığında olağanüstü bir fedakarlıktır. Ailesindeki tek Ahmedi’dir. Ailesi tarafından da cemaatten ayrılması yönünde baskı görmektedir lakin kendisi sarsılmaz bir imana sahiptir.
Benin’den bir olay: Hıristiyanlığı bırakıp Ahmediyeti kabul eden yeni bir Ahmedi küçük bir dükkâna sahiptir. On bin Frank parası olduğunu söylüyor. Okul yönetimi ücreti ödemediği için kızını okuldan uzaklaştırmış ve kızı yanına gelmiştir. Okul ücretini ödemeye hazırlanıyordu. Bu esnada Tahrik-i Cedid vesilesiyle muallim bey geldi. O parayı bağış olarak verdi. Allah’ın öyle bir lütfu tecelli etti ki, o gün ondan sonra o kadar çok müşteri geldi ki iki bin Frank değerinde mal satıldı ve çok kâr elde etti. Nitekim okul ücretini de aynı gün ödedi.
Pek çok insan mektuplarında mali fedakarlıklar yaptıklarını ve dua ettiklerini yazmaktadır. Dua için bana da yazmaktadırlar. Bu fedakarlıklar vesilesiyle çıkmaza giren işleri yoluna girmekte, çocukları ıslah olmaktadır.
Kanada Lacna İmaillah Ulusal Tahrik-i Cedid Sekreteri şöyle yazıyor: Adının açıklanmasını istemeyen bir Lajna üyesi şöyle anlatıyor: “Ben her zaman imkânım nispetinde bağış ödedim. Geçen yıl Huzur’un irat ettiği hutbede Hz. Âmmâ Can’ın (ra) sene başında sözünü yazdırıp hemen ardından bunu yerine getirdiğini dinlemiştim”. Düşündüm ki buna mutlaka amel etmeliyim ve iki aylık maaşıma denk gelen vaadimi yazdırıp eksiksiz ödedim. Sonra sanki gizli bir hazine bulmuş gibi Allah’ın bereketlerine şahit oldum. Durmuş olan pek çok işim yoluna girdi. Bir evimi çok iyi bir fiyata sattım. Başka bir yerde yeni bir ev satın almaya muvaffak oldum.
Rusya Baş Mübelliği yazıyor: Samimi fedakarlıklar yapan bir Ahmedi vardır. Bir gün Cuma namazından sonra bana bir miktar para verdi. Hiçbir çanda eksiğiniz kalmamıştı dediğimde o şöyle dedi: “Ben kendi ülkeme gitmiştim ve Moskova’ya dönerken havalimanında diğer ülke yolcularıyla birlikte durduruldum. Eskiden beri göçmenlik makamları en ufak bahanelerle insanları durdurup geri çeviriyorlar. Aklıma Allah yolunda harcama yapmanın her zaman işleri kolaylaştırdığı geldi. Ant içtim ki eğer geri çevrilmezsem memleketime dönüş uçak biletine denk parayı Allah yolunda bağışlayacağım.” Sonunda serbest bırakıldım ve sözüm gereği bu parayı veriyorum.
Almanya’dan bir Ahmedi şöyle anlatıyor: Vergi dairesine elli bin euro ödemek zorunda kaldık. Tahrik-e Cedit ve diğer çandalara düzenli olarak katılıyoruz. Birkaç gün sonra vergi dairesinden bir mektup aldık; ödediğimiz vergide beş bin euronun fazla olduğu, bunu gizlemediğimiz belirtilerek bu paranın tarafımıza iade edildiği bildiriliyordu. Bu para geri geldiğinde düşündük ki bunların hepsi Allah yolunda harcadıklarımızın bir sonucudur. Dolayısıyla bunda bizim hiçbir hakkımız yoktur. Nitekim bu paranın tamamını bağış olarak cemaate verdik.
Huzur-u Enver şöyle buyurdu: Bu türden daha pek çok olay vardır ki insanlar kendi ihtiyaçlarını ikinci plana iterek fedakarlıklar sunmaktadırlar. Allah’ın dinine olan sevgileri uğruna fedakarlıklar yapmakta ve Allah Teâlâ da onlara ihsanda bulunmaktadır.
Bundan sonra Huzur-u Enver, Tahrik-i Cedid’in yeni yılını ilan etmiş ve geçen yılın verileri ile Tahrik-i Cedid bağışlarının harcama tablosunu özetle beyan etmiştir; detayları aşağıdan görülebilir:
Tahrik-i Cedid cari yıl istatistikleri
Huzur-u Enver, Tahrik-i Cedid’in 92. yılının istatistiklerini açıklayarak şöyle buyurdu: Geride bıraktığımız bu yılda Tahrik-i Cedid kalemi altında 20.28 milyon pound mali fedakarlık yapılmıştır. Geçen yıla kıyasla 727 bin pound daha fazladır.
Bağışçı sayısında da geçen yıla göre 46 bin 616 artış gerçekleşmiştir. Bağış raporları ulaşmayan pek çok Afrika ülkesi olmasına rağmen büyük bir artış kaydedilmiştir. Oradaki koşullar nedeniyle iletişim kurulamamaktadır; nitekim bağışların çok zorlukla ulaştırıldığına dair bir örnek de vermiştim. Aynı şekilde raporların iletilmesi de zordur.
Geçen yıla kıyasla katılımcı sayısını artıran ülkeler: Gine-Bissau, Gambiya, Sierra Leone, Nijerya, Kongo Kinşasa, Nijer, Tanzanya, Endonezya, Kongo Brazzaville, Kamerun.
Toplam tahsilat bakımından ilk on cemaat: İngiltere, Almanya, ABD, Kanada, Orta Doğu’dan bir cemaat, Hindistan, Avustralya, Endonezya, Gana, Orta Doğu’dan bir cemaat.
Bağışlarda belirgin artış sağlayan ilk beş cemaat: İngiltere, Almanya, ABD, Avustralya, Gana.
Afrika ülkeleri arasında toplam tahsilat bakımından ilk on cemaat: Gana, Mauritius, Nijerya, Burkina Faso, Sierra Leone, Benin, Tanzanya, Gambiya, Liberya, Mali.
Genel performans açısından dikkat çeken küçük cemaatler: Gine-Bissau, Nijerya, Gambiya, Sierra Leone, Kongo Kinşasa, Nijer, Bangladeş, Benin, Avustralya, Mauritius, Belçika, İsveç.
Katılımcı sayısını artıran ülkeler: Gine Konakri, Gambiya, Sierra Leone, Nijerya, Kongo Kinşasa, Nijer, Tanzanya, Endonezya, Kongo Brazzaville, Kamerun.
İngiltere’nin ilk beş bölgesi (region): İslamabad, Baitul Futuh, Fazıl Mescidi, Baitul Ehsan, Kuzey Doğu.
İngiltere’nin ilk on büyük cemaati: İslamabad, Ash, Worcester Park, Aldershot South, Aldershot North, Walsall, Gillingham, Farnham South, Farnham North, South Cheam.
İngiltere’nin dikkat çeken küçük cemaatleri: Leamington Spa, Spen Valley, Wimbledon, Keighley, Northampton.
Almanya’nın ilk on cemaati: Nidda, Osnabrück, Rödermark, Rodgau, Flörsheim, Pinneberg, Neuwied, Mehdiabad, Koblenz, Hannover.
Almanya’nın ilk on yerel amirliği: Hamburg, Frankfurt, Gross-Gerau, Wiesbaden, Riedstadt, Darmstadt, Rüsselsheim, Mannheim, Hanau, Mörfelden-Walldorf.
ABD’nin ilk on cemaati: North Virginia, Maryland, Los Angeles, North Jersey, Seattle, Dallas, Chicago, Baltimore, Central Jersey, Silicon Valley.
Kanada’nın yerel amirlikleri: Vaughan, Peace Village, Calgary, Brampton West, Vancouver, Mississauga.
Kanada’nın ilk on cemaati: Hamilton Mountain, Hamilton, Edmonton West, Hadika-i Ahmed, Ottawa West, Milton West, Milton East, Regina, Winnipeg, Fort McMurray, Sudbury.
Pakistan’da genel tahsilat bakımından birinci Lahor, ikinci Rabوة (Rabوة), üçüncü Karaçi.
Pakistan’ın ilçeleri: İslamabad, Faysalabad, Sargodha, Haydarabad, Ömerkot, Multan, Gucarat, Layyah, Lodhran, Sahiwal.
Pakistan’ın şehir cemaatleri: Amaret Township Lahor, Amaret Daru’l-Zikr Lahor, Amaret Allame İkbal Town Lahor, Amaret Baitul Fazl Faysalabad, Amaret Delhi Gate Lahor, Amaret Kerim Nagar Faysalabad, Ketta, Amaret Mughalpora Lahor, Bahavalpur, Peşaver.
Hindistan’ın ilk on eyaleti: Kerala, Tamil Nadu, Telangana, Odisha, Karnataka, Jammu ve Keşmir, Pencap, Bengal, Maharashtra, Uttar Pradesh.
Hindistan’ın ilk on cemaati: Haydarabad, Coimbatore, Qadian, Calicut, Melapalayam, Bangalore, Kering, Karulai, Kalküta, Kanol Town.
Avustralya’nın ilk on cemaati: Castle Hill, Melbourne Berwick, Marsden Park, Penrith, Melbourne West, Adelaide West, Logan East, Perth, Melbourne Clyde, Melbourne Langwarrin.
Bu istatistikleri beyan ettikten sonra Huzur-u Enver şunları söyledi: Tahrik-i Cedid başlayalı, belirttiğim gibi 92 yıl olmuştur, 93. yıl başlamaktadır. Birinci defterin 92. yılı, ikinci defterin 82. yılı, üçüncü defterin 61. yılı, dördüncü defterin 41. yılı, beşinci defterin 22. yılı, altıncı defterin ise 3. yılıdır ve ileride katılacak ihlaslı kimseler altıncı deftere dâhil olacaklardır, cemaatler bunu not etsinler.
Huzur-u Enver sözlerini şöyle sürdürdü: Zengin ülkelerin, yani Avrupa ve kalkınmış ülkelerin bağışlarıyla dünyanın pek çok ülkesindeki masraflar karşılanmaktadır. Afrika’da camilerimiz, tebliğ merkezlerimiz var, buralara harcamalar yapılmaktadır; mevcut camilerin sayısı dahi 7 bin 601‘dir. Bunların bakımı, oradaki tüm personelin istihdamı, ödenekleri vb. giderler vardır. Oranın yerel gelirleri o kadar yüksek değildir; oradaki insanlar da büyük fedakarlıklar sunmaktadır lakin masrafları karşılamaya yetmemektedir, buradan (merkezden) karşılanması gerekmekte olup merkeze bağlı olarak onlara hibe gönderilmektedir. Geçen yıl 123 yeni cami inşa edilmiş, 14 caminin de inşası merkez tarafından sürdürülmektedir. Tebliğ merkezlerinin sayısı 2 bin 400‘dür. Orada 103 yeni Tebliğ merkezi inşa edilmiş olup 10 tanesinin yapımı devam etmektedir. Bunlar da merkezi harcamalardır. Mübelliğlerin sayısı 489 iken yerel Afrikalı mübelliğ ve muallimlerin sayısı 2 bin 274‘tür. Bunların da masrafları, ödenekleri ve çeşitli farklı harcamaları bulunmaktadır. Nusret Cihan projesi altında da Afrika’nın 13 ülkesinde 620 ilk ve ortaokul bulunmaktadır; buralarda da pek çok okula cemaat tarafından maddi destek gönderilmektedir. Sonra hastane ve klinikler vardır; buralarda da 14 ülkede 41 klinik bulunmakta olup 35 merkez doktoru, 54 yerel doktor ve 74 gezici doktor hizmet vermektedir. Pek çok hastanenin masrafları karşılanamadığından buradan hibe verilmesi gerekmektedir.
Gine-Bissau’da Ahmediye Kliniğinin inşa çalışmaları tamamlanmıştır. Basse bölgesinde yeni hastane ve Liberya’da Ahmediye Kliniğinin inşası devam etmektedir. Bu suretle bazı eski hastanelerin onarım ve renovasyon çalışmaları yapılmaktadır. Nijerya’nın Kano şehrinde diş kliniği ve doktor lojmanı ile Ajokoro’daki Ahmediye Hastanesinin renovasyon planlaması yapılmaktadır. Benin’de Parakou Kliniği genişletilmektedir. Tanzanya Morogoro’daki Ahmediye Hastanesinin de tamamen renovasyonu yapılmaktadır. Cemaat hastanelerine yeni imkânlar da sağlanmaktadır; ekipmanlar vb. birçok ünitesi kurulmaktadır, örneğin ultrason, makineler, diş üniteleri, jeneratör ve yataklar gibi pek çok malzeme buradan tedarik edilip verilmektedir.
Nijerya’da bir üniversite inşa etmişlerdir, orada da cemaat merkezi olarak onlara destek olmuş ve ilk taksit olarak 500 bin pound verilmiştir. Daha başka masrafları da olacaktır. Eğitime büyük harcamalar yapılmakta, burslar verilmektedir.
Huzur-u Enver şöyle buyurdu: Tahrik-i Cedid’in gelirin neredeyse tamamı bu harcamalara sarf edilmektedir. Ve bunun yanı sıra sayısız diğer bağışların gelirleri de birleştirilerek bu ülkelere harcama yapılması gerekmektedir. Bunun ötesinde zengin ve kalkınmış ülkelerdeki cemaatlerin kendi harcamaları ayrıdır. Orayı yerel cemaatler ve ulusal cemaatler yürütmektedir.
Huzur-u Enver şöyle buyurdu: Velhasıl bu, cemaat mensuplarının çoğunluğunun katkısıdır; onlar pek zengin kimseler olmayıp orta halli insanlardır, lakin fedakarlıklar sunmaktadırlar ve bu bütün sistem bunların sayesinde yürümektedir. Dünyayla mukayese edecek olursak, bizim yaptığımız bu masrafların hiçbir kıymeti yoktur; çünkü orada milyarlarca ve trilyonlarca dolarlardan bahsedilmektedir. Yürütülen nice projeler buralara harcanmaktadır, dünya ise küçücük projelere bile devasa harcamalar yapmaktadır. Lakin biz bunun neticelerini gördüğümüzde ve dünyaya anlattığımızda, dünya bu kadar az bir meblağla bu kadar çok projeyi nasıl yürüttüğümüze, masraflarını karşılayıp üstelik en üst düzey standartlarda nasıl işlettiğimize hayran kalmaktadır.
Aynı şekilde radyo istasyonları mevcuttur. Dünya ülkelerinde, özellikle Afrika’da radyo istasyonlarının sayısı 26‘dır. Sonra MTA stüdyoları vardır; bunlar da altı-yedi ülkede yeni stüdyolar olarak kurulmuştur. Programlar buralardan doğrudan canlı olarak yayınlanmaktadır. Bunların ödenekleri de merkezden gitmektedir. Sonra Arjantin, Belize, Bolivya, Brezilya, Kamboçya, Cayman Adaları, Kolombiya, Kosta Rika, Küba, Ekvador, El Salvador, Guatemala, Guyana, Haiti, Honduras, Jamaika, Panama, Paraguay, Peru, Uruguay vb. Güney Amerika ülkeleri ile Amerikan bloğundaki ülkeler vardır ki buralara merkezden hibe gitmektedir.
Doğu Avrupa ülkeleri, eski Rus devletleri olan bazı ülkelerde (Kırgızistan, Kazakistan vb.) ve bazı Doğu Avrupa ülkelerinde de bu yardımlar yapılmaktadır.
Aynen bunun gibi diğer merkezi masraflar da vardır. Allah Teâlâ’nın lütfuyla bu ülkelerde harcanan büyük bir miktar mevcuttur ve imkânı zayıf olan ülkelere neredeyse 17-18 milyondan fazla hibe gönderilmektedir ki buralarda fazladan herhangi bir proje başlatıldığında onlara ilave para gönderilebilsin. Rutin olarak gönderilen bağışlar bile neredeyse tahrik-e cedit fonunun bağışı kadardır ve diğer masraflar da diğer fonlarla yürütülmektedir.
Kısacası Tahrik-i Cedid ve diğer merkezi bağışlar birleştirilerek bu masraflar yapılmakta olup, ekonomik açıdan daha iyi durumda olan ve kendi giderleri için ayrıca harcama yapan ülkeleri zaten biliyorsunuz ve her yerde Ahmedilerin fedakarlıklarının manzaralarını müşahede etmekteyiz.
Allah Teâlâ’nın lütfuyla, bu parayı Allah Teâlâ temin etmektedir. Bu fedakarlıkları sunarak cemaat çalışmalarına yardımcı olan cemaat fertlerinin mallarına ve nüfuslarına Allah Teâlâ sonsuz bereketler ihsan eylesin. Bunların çoğu fakir veya orta gelirli insanlardır, lakin fedakarlık ruhuna sahiptirler. Hz. Mesih-i Mevud (as) işte bu yüzden insanların böylesine fedakarlıklar sunduğunu görmenin kendisini hayrete düşürdüğünü ifade etmiştir.
Allah Teâlâ hepinizi en güzel mükâfatlarla ödüllendirsin.
